Banki, zarówno te z tradycyjnymi placówkami jak i wirtualne, na dobre wpisały się w krajobraz naszej gospodarki. Bank to firma która zajmuje się różnego rodzaju operacjami pieniężnymi, główną rolą jest zbieranie wolnych środków pieniężnych pochodzących od przedsiębiorców, instytucji, oraz gospodarstw domowych. Zebrane środki służą następnie jako pożyczki i kredyty dla firm oraz gospodarstw domowych – produktem który bank kupuje i sprzedaje są pieniądze.

Bank uniwersalny
Gromadzenie, utrzymywanie, następnie udostępnianie środków pieniężnych – wszystko to bardzo dokładnie widać na co miesięcznych wyciągach które dostajemy z banku. W bardzo dużym uproszczeniu można powiedzieć że bank zarabia na różnicy między oprocentowaniem kredytów, których udziela, a kosztem który musi ponieść płacąc nam za przechowywanie naszych pieniędzy w lokatach. Nie całość depozytu, który bank przyjmuje od swoich klientów, jest reinwestowana i udzielana w postaci kredytów. Bank może inwestować w wiele innych mechanizmów gwarantujących lub dających prawie pełną stopę zwrotu.

Bank inwestycyjny
W systemie bankowym duże znaczenie mają też banki inwestycyjne, takie banki zajmują się przede wszystkim emisją i handlem papierami wartościowymi dla swoich klientów, a także przejęciami oraz fuzjami. Banki inwestycyjne koncentrują swoją działalność na organizacji obrotu kapitałowego i organizacji finansowania dla przedsiębiorstw poprzez rynki finansowe. W porównaniu do banków uniwersalnych, nie zbierają depozytów od ludności i podmiotów gospodarczych, pożyczają za to pieniądze na rynku międzybankowym. Warto dodać że Polska nie jest typowym krajem działalności inwestycyjnych jako iż w Polsce, tak jak i Europie kontynentalnej oraz Japonii, dominują raczej banki uniwersalne.

Funkcje kontrolne
Banki mają też funkcje kontrolne, zanim udzielą kredytu oceniają zdolność osób fizycznych i firm do spłaty zadłużenia. Dzięki temu pomagają zabezpieczyć rynek przed niesolidnymi i niewypłacalnymi podmiotami.

Komisja Nadzoru Finansowego
Żeby gospodarka działała bez zarzutów potrzebna jest kontrola banków – zapewnia ją Komisja Nadzoru Finansowego, która sprawuje nadzór nad sektorem bankowym, rynkiem kapitałowym, ubezpieczeniowym i emerytalnym. Celem nadzoru nad rynkiem finansowym w Polsce jest dbałość o bezpieczeństwo i stabilność uczestników rynku finansowego. W tym celu, również, nadzór podejmuje działania które mają zwiększyć zaufanie uczestników rynku finansowego do instytucji rynku finansowego. Przy komisji nadzoru działa sąd polubowny. Jeżeli chcemy zaoszczędzić i czas i pieniądze, a jednocześnie mamy dobrą wole dwóch stron, mądrze jest przystąpić do sądownictwa polubownego.

Bank Centralny
Stabilność polityki finansowej państwa zapewnia Narodowy Bank Polski. Bank Centralny jako jedyny w Polsce może emitować pieniądze, prowadzi też obsługę budżetu państwa, jest też swoistym bankiem banków – zapewnia bezpieczeństwo całego systemu bankowego w Polsce.
Każdy bank komercyjny posiada w banku centralnym rachunek na którym rejestruje rozliczenia z innymi bankami. NBP przyjmuje depozyty banków i pożycza im pieniądze, jednak najważniejszym zadaniem NBP jest kontrola i pilnowanie stanu finansów w gospodarce – NBP czyni to za pośrednictwem Rady Polityki Pieniężnej, organu który jest z nim bezpośrednio związany.

Rada Polityki Pieniężnej
Rada Polityki Pieniężnej zarządza rezerwami dewizowymi państwa, a także ustala wraz z porozumieniem z radą ministrów, reżim kursu walutowego, czyli kursu złotego. Ponieważ stopy procentowe ustalane przez RPP są podstawą do wyliczania odsetek dla innych banków, można powiedzieć, że od decyzji członków Rady Polityki Pieniężnej zależy również: jak wysokie raty kredytowe będziemy spłacać, oraz jakie będzie oprocentowanie naszych lokat.

Ponadto Rada Polityki Pieniężnej przyjmuje roczne sprawozdanie finansowe, zatwierdza plan działania Narodowego Banku Polskiego, w tym plan finansowy, ale ma też zadania szczegółowe takie jak: kształtowanie i realizacja polityki pieniężnej. Na czele Rady Polityki Pieniężnej stoi prezes Narodowego Banku Polskiego. Rada składa się z dziewięciu członków, po trzech wybieranych przez prezydenta, sejm i senat.